Γιατί ο κόσμος της θρησκείας αντιστέκεται στο νέο έργο του Θεού και το καταδικάζει πάντοτε με τόση μανία
Τις δύο φορές που ο Θεός ενσαρκώθηκε για να βαδίσει στη γη και να φέρει εις πέρας το έργο της σωτηρίας του ανθρώπου, είχε να αντιμετωπίσει απίστευτη αντίσταση, καταδίκη και μανιώδη δίωξη από τους ηγέτες του κόσμου της θρησκείας. Αυτό το γεγονός έχει παραξενέψει, ακόμα και σοκάρει τους ανθρώπους: Γιατί κάθε φορά που ο Θεός εκτυλίσσει ένα στάδιο νέου έργου, βρίσκει πάντοτε απέναντί Του μια τέτοιου είδους αντιμετώπιση; Γιατί εκείνοι που αντιστέκονται με μεγαλύτερη μανία και επιθετικότητα στον Θεό είναι οι θρησκευτικοί ηγέτες, οι οποίοι διαβάζουν ξανά και ξανά τη Βίβλο και έχουν υπηρετήσει τον Κύριο για πολλά χρόνια; Γιατί εκείνοι οι θρησκευτικοί ηγέτες, τους οποίους οι άνθρωποι θεωρούν ως τους πιο ευσεβείς, τους πιο πιστούς και τους πιο υπάκουους στον Θεό, είναι στην πραγματικότητα ανίκανοι να συμπλεύσουν με τον Θεό και, αντιθέτως, είναι εχθροί του Θεού; Μήπως είναι λανθασμένο το έργο του Θεού; Μήπως οι ενέργειες του Θεού δεν συμφωνούν με τη λογική; Σίγουρα δεν πρόκειται περί αυτού! Υπάρχουν δύο θεμελιώδεις λόγοι για τους οποίους οι θρησκευτικοί ηγέτες μπορούν να παίζουν τον ρόλο της αντίστασης στον Θεό και να γίνονται εχθροί του Θεού, κι αυτοί είναι: Ο πρώτος λόγος είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν ούτε το έργο του Αγίου Πνεύματος ούτε τις αρχές του έργου του Θεού. Βασίζονται πάντοτε στις περιορισμένες γνώσεις που έχουν για τη Βίβλο, στις θεολογικές θεωρίες και στις ανθρώπινες αντιλήψεις και φαντασίες, προκειμένου να οριοθετήσουν το έργο του Θεού, το οποίο είναι πάντοτε καινούργιο και ποτέ παλιό. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι, από τη στιγμή που η ανθρωπότητα είναι τόσο διεφθαρμένη από τον Σατανά, η φύση της είναι αλαζονική και επηρμένη, απεχθάνεται και μισεί την αλήθεια, και δίνει ιδιαίτερη αξία στην κοινωνική θέση. Ο συνδυασμός αυτών των δύο λόγων έχει οδηγήσει στην τραγωδία της επανειλημμένης άρνησης και καταδίκης της αληθινής οδού από την ανθρωπότητα σ’ όλη την ιστορία.
